Echte ¨ouden van dagen” gaan naar Zuid Spanje, vluchten voor de winter. Appartementje met uitzicht over de zee. Overdag wandelen over de boulevard en in de avond klaverjassen met andere overwinteraars.
Echte wielrenners, de profs, gaan in de winter ook naar Andalusië om te trainen voor het nieuwe seizoen. Lekker weer en op hoogte in de bergen van de Sierra, zodat in het begin van het nieuwe seizoen de kasseien uit de weg gereden kunnen worden.
Een wielerprof zal Uw columnist nooit worden en midden in de winter weg uit Witteveen is onbespreekbaar binnen ons gezin en bij Wintervreugd. De ijsvereniging kan haar beste schaatser niet missen.
Maart is in Nederland vaak een maand waarin de lente zich sporadisch laat zien. Meestal is het koud, kil en mistroostig, nog lang natte sneeuw, nachtvorst of dagenlange mist.
In Spanje begint het lenteweer veel vroeger en is ook relatief betrouwbaar. Derhalve heeft Uw columnist besloten de zomervakantie dit jaar in de lente te houden, niet thuis, maar ook in Zuid Spanje. Waarna hij bij terugkomst direct met zijn neus in de Drentse lenteboter kan vallen, een soort lenteverlenging.
Verder de bekende attributen, (huur)fiets en (huur) bestelautootje en verrekijker. Na Valencia doorgereden naar Madrid. De eerste teleurstelling was daar. Dat was niet het koude winterweer in de nabijgelegen bergen, de zon scheen volop. Nee ik begrijp nu waarom Sint nog altijd op een paard rijdt en niet fietst. Er is niet te fietsen in de hoofdstad van Spanje.
Rechtsaf de hemel in.
Nog een mislukt plannetje, want uiteindelijk geen zin om in de lange rij te gaan staan voor een museum om de bekende schilderijen van Pablo Picasso te bewonderen. Een beetje een cultuurbarbaar is uw columnist wel, zeker als je een half uur in de rij moet staan. Daarnaast, vooral bij moderne kunst, heb ik het idee, dat als ik op school beter mijn best had gedaan bij tekenles en mij wat opzichtiger had gekleed, ook mijn collectie in een museum had gekund.
Snel naar de provincie, kan de natuur niet missen. Een andere reden om Spanje te bezoeken is de vogeltrek in het begin van de lente. Helaas hebben we de kraanvogels niet meer zien vertrekken. Te laat, de duizenden kraanvogels waren al op de terugweg naar het noorden. Enkele paren komen weerom in het Fochteloërveen bij Veenhuizen en de hei bij Dwingeloo, binnenkort daar maar weer gaan kijken.
Imposant waren wel de duizenden roze flamingo´s in een natuurgebied bij Valencia. Geen trekvogels, maar het meest indrukwekkend tot nu waren de gieren en arenden die op een steile rotswand vlakbij een uitzichtpunt druk waren met de paringsrituelen en de nestbouw. Kan de visarend in Gees een puntje aan zuigen.
In het water eronder waren een paar visotters met elkaar aan het spelen en verder volstrekte rust en een boterham met Spaanse pindakaas als lunch. Later als Petrus mij doorlaat, rechtsaf….dit beeld van nestelende roofvogels, dan weet ik zeker dat ik in de hemel ben.