verhaal 109: Vakantieverhalen

Een iconisch beeld, aankomst van de Tour de France, wielrenners draaien rond de Arc de Triomphe. Enige jaren geleden zoefde ook mijn kopvrouw in mijn wiel rond de triomfboog. Even ondoordacht als onvoorzichtig, maar onvergetelijk. Het was spitsuur, terwijl voor de profs de weg wordt vrijgehouden zoefden wij tussen het doldwaze Franse verkeer.

Dit jaar geen boetenland, maar zat de kopvrouw in het wiel als we de vele dijken van ons land beklommen. Er is één ding leuker dan fietsen, in Nederland bovenop de dijken fietsen. Wij hebben de hele Nederlandse delta verkend van Hoek van Holland tot en met Lobith. Prachtige natuur, vele mooie steden en stadjes, monumentale boerderijen…

Trots op ons land...omdat een fietsveer was gestremd doorfietsen bij Lobith een stuk Duitsland in. Het mooie fietspad op de dijk maakte plaats voor een grindpad, prachtige natuur in de uiterwaarden werd vervangen door loslopende schapen en uiteraard in Duitsland….wegomleggingen. U herkent het….niet alleen met de auto blijkt de Duitse wegenbouwmaffia constant dwars te liggen, maar ook onze fietsroute was omgeploegd, na 10 extra kilometers weer fijn de Nederlandse dijk op.

Pauzeplekken

In de Betuwe aan de Lingedijk een prachtige plek om de net gekochte kersen te eten, volgens mijn telefoon hadden we 20 kilometer gereden, een pauze mocht wel. Hierna verder, na een dik uur een fietsveer over de Linge…..even kijken hoeveel kilometers ??

Waar is mijn telefoon!!!!! ...U begrijpt het, maar we konden het ook zien op het mobieltje van de kopvrouw….het apparaat lag nog tussen de kersenpitten. Wij besloten naar de auto te fietsen en dan terug om mijn mobiel met alle waardepapieren op te halen. Bij de auto zagen wij tot onze grote schrik dat ook mijn telefoon weer aan het fietsen was….maar dan richting Culemborg….

Een ouderwetse achtervolging volgde, als bijrijder navigeerde ik mijn kopvrouw over de kleine polderweggetjes...uiteindelijk reden wij twee nietsvermoedende fietsers de berm in. Aardige mensen die inderdaad mijn telefoon hadden meegenomen met het plan deze aan de rechtmatige eigenaar te retourneren. Hetgeen meteen gebeurde...zij een mooi verhaal, wij een nieuw hoofdstuk in mijn grote kwijtraak-boek.

Niet alleen wíj bleven in eigen land, in Drenthe was het ongekend druk. Inmiddels krijgen de Landalparken in de omgeving gezelschap van een Camper plaats. De camper is allang geen romantisch Vw busje meer, waarmee je avontuurlijk door Europa trok.


Nee het wemelt van luxe caravans met ingebouwde auto, net zo goed als er drijvende caravans in optocht door onze kanalen gaan….fietsers in allerlei soorten en maten. Zelfs wandelen op het Pieterpad, toch iets wat je alleen of hooguit met zijn tweeën wilt doen, lijkt rond Sleen op de Nijmeegse Vierdaagse.

Tijdens een fietstocht gelukkig nog een vrij bankje om onze boterhammetjes te eten…. stopte er een stel elektrische fietsen…...Gaat U al weg ???

vroeg het stel...maar op een toon van Rot op wij willen op dit bankje zitten!!!!

Mijn kopvrouw bleef rustig en gaf aan dat we pas net zaten….dat weerhield mij om zonder ondertiteling deze toeristen de route terug naar de Randstad te vertellen.