verhaal 110: Chagrijnmuizen

..een nieuw Nederlands werkwoord ?? Een vrije vertaling van doomscrolling, inmiddels een begrip in de USA, betekenis: op internet van het ene naar het andere slecht bericht klikken.

Doomscrolling…..doom; noodlot of ramp in het Nederlands, klinkt nog zwaarder dan chagrijnmuizen, maar daar is alle reden toe, de 10 bijbelse rampen uit het oude Egypte lijken kinderspel.

Niet alleen zuchten ook de Amerikanen onder het virus; het land wordt verder geteisterd door onvoorstelbare branden, zware orkanen, rassenrellen en bovenal een doldwaze president, die de wereldmacht op lemen voeten doet wankelen. De ellende wordt nog lekker aangedikt, fake news wordt erbij verzonnen, de messen worden virtueel geslepen. Vervolgens is het tijd voor de ongrijpbare influencers om deze zaken via internet op scherp te zetten…..langzaam maar zeker zakt de wereldmacht het moeras in. Het wordt een rare herfst...met de verkiezingen op komst. Maar als het in Amerika regent, drupt het in Europa. In Nederland kakelt een onnozel meissie zichzelf in alle kranten, een bejaarde voetbalanalist heeft het hoogste woord, terwijl hij zijn onderbroeken aan de man brengt. Ondertussen golft de Corona over onze dijken. Maar de geldpers wordt aangezet en dansen we op de vulkaan.

Leedvermaak

Beter, fietsen op de VAM berg, bij een sombere stemming, de beste remedie….al tijdens de eerste meters wordt de verontrusting en de verbijstering achtergelaten. Na de afdaling volgt de relativering… sinds de jaren 50-60 van de vorige eeuw is in de westerse wereld voor brede lagen van de bevolking een ongekende periode van voorspoed aangebroken, waarbij de Gouden Eeuw kinderspel was. Weliswaar met problemen, die echter behapbaar waren of keurig vooruit werden geschoven.

Of het nú verkeerd gaat moet blijken, maar er is geen controle meer. Als eenling kan je hooguit proberen op je eigen postzegel de problemen te voorkomen...met of zonder mondkapje...en verder gewoon blijven doorademen.

Ook in Witteveen is de herfst aangebroken...het lijkt een rijk najaar. Eikels en beukennootjes knisperen onder de brede fietsbanden. Eekhoorntjes sjouwen zich het apezuur met diverse noten. Stoofperen, pompoenen en courgettes liggen uitgestald langs de weg. Opvallend is de prijsvorming bij met name de courgettes...bij de één vragen ze een eurootje voor een groene rakker, terwijl bij de supermarkt er twee voor een euro te krijgen zijn….maar in Witteveen wordt de markt verpest, want hier liggen ze gratis…..of is het een slimme koppelverkoop, hoopt de lokale imker op een enorme honingverkoop.

Ook de vogels gaan weer trekken; óf ze arriveren hier voor de wintersport óf ze vertrekken om te overwinteren in een aangenamer klimaat. De mooiste waarneming is echter gewoon in Witteveen, steeds vaker laat de groene specht zich horen of zien. De prachtig gekleurde vogel lijk regelrecht uit het tropisch regenwoud gevlogen, terwijl het gewoon een standvogel is… maar met deze soort gaat het goed in Nederland….strenge winters zijn de grootste bedreiging.

De kenmerkende lach van deze vogel is vrijwel iedere dinsdagavond ook te horen op het voetbalveld, alsof de vogel met leedvermaak komt kijken, als de hardvochtige trainer de Witteveense Girls de ¨highway to hell¨ opjaagt….