verhaal 12: De werkende mensch II

Geroken had ik dit zoogdier al wel, maar nog niet gezien tijdens mijn fietstochten. Er moeten er wel veel zitten, vraag maar aan onze Witteveense kippenboeren. De vos, met zijn specifieke geurvlag, veel mensen vinden deze typische muskuslucht stinken. Wat echter pas stinkt zijn pubers, die de enkele zweetdruppel, die ze nog wel produceren, te lijf gaan met een halve bus deo-spray. Tranen in de ogen krijg je ervan.

Vlak voor de vakantie zag ik de vos echter tweemaal in een week. De eerste keer op een zondagmorgen, vroeg in het bos. In de verte kwam zij rustig aangelopen op het bospad. Waarschijnlijk nog met de kop in de wolken na een wilde zaterdagnacht met een stoere rekel(=mannetjesvos). Wie verwacht ook op zondagmorgen om 6 uur een fietser op haar pad. Op het laatste moment had zij mij in de gaten en schoot als een pijl de bossen in.

Twee dagen later, in de schemering schrok een andere vos, toen ik langs kwam rijden. Deze vos vluchtte echter in mijn rijrichting, zodat ik ook deze wat langer heb kunnen zien. Hetzelfde is mij ook wel overkomen in het open landschap met twee reeën die gedurende pakweg, 500 meter slechts langzaam terrein wonnen.

Vistrappendag

De werkende mensch II kwam ik enkele jaren geleden tegen, toen ik zelf nog de werkdruk voelde. In Witteveen deed Alescon haar best om de lange grassprieten in de omgeving van mijn huis met groot materieel te kortwieken. Ook op het voetbalveld werd met de bosmaaier ingehakt op de overhangende struiken. Kortom herrie……

Ik vluchtte op de fiets richting Wijster. Het was prachtig weer en langs het Linthorst Homan kanaal vond ik de rust waarnaar ik op zoek was. Ik wandelde ook een stukje, langs de plek waar het Oude Diep het kanaal bovenlangs kruist. Een wonderlijk gezicht twee waterlopen die elkaar kruisen. Dit is gedaan om de waterhuishouding voor landbouw en natuur van elkaar te scheiden. Zo kan in de natuurgebieden verdere verdroging tegengaan worden en kan voor de landbouw het juiste waterpeil geregeld worden.

In de verte hoorde ik een flink geplons …..?? Uiteraard op onderzoek, ik liep over een smal paadje langs het Oude Diep en jawel daar stond een medewerker van het waterschap met een soort houten hark in het water te scheppen. Hij leek te schrikken, toen ik informeerde naar wat hij aan het doen was.

Ik maak de vistrap schoon” was zijn antwoord. De vistrap, zo vertelde hij, moet ervoor zorgen dat stekelbaarsjes en andere visjes makkelijk het Oude Diep op- en afzwemmen.

Vrijdag is mijn vistrappendag” zo ging hij verder. “Vanmorgen hier en vanmiddag ga ik naar Tiendeveen.”

Ikzelf, voelde plots een enorme jaloezie….dat wilde ik ook, in serene rust op een prachtige dag een beetje harken om overmatig kroos uit de beek te scheppen. Hoe kon ik mijn carrière deze wending geven ??. Wilde ik vroeger nog piloot, popster of profvoetballer worden….op dat moment wilde ik alleen nog maar vistrappen schoonmaken.