verhaal 130: De Muur

Ook in Emmen is een afvalhoop omgebouwd tot fietsberg(je). ¨De muur van Emmen¨ kent één beklimming en is ongeveer even zwaar als de VAM bult. Maar de bult kan niet in de schaduw staan van de VAM bult, met het gevarieerde parcours, dat nabij Drijber op ongeveer 10 km afstand van ons dorp ligt. Drie beklimmingen en een lastig mountainbike parcours. Onlangs was er een 3 landen wedstrijd waar ik aan de praat raakte met een Belgische moeder, die haar zoon vol trots als derde zag finishen. Kon ik ook alvast wennen aan de sappige Vlaamse tongval. Ik was er namelijk om te oefenen voor het uitpakken van mijn verjaardagscadeau. De kinderen hadden mij, op mijn verjaardag, een fietstocht cadeau gegeven. Een tocht langs het parcours van de Ronde van Vlaanderen…..

¨Nu hij het nog kan¨.

De Ronde is de Elfstedentocht van Vlaanderen, met als voordeel dat hij elk jaar verreden kan worden. Wij ploeterden ons over beroemde kasseienstroken op epische heuvels als de Oude Kwaremont, De Paterberg, Berendries en uiteraard de echte muur….van Geraardsbergen.

Het hele gebied ademt de sfeer van het wielrennen, borden langs de weg, aanmoedigingen op het asfalt en onderweg typische kroegen, de staminees.

Uiteraard ook de après-fiets, een lokaal pintje op het terras, ieder stadje heeft zijn eigen triple. Geen After Shave voor mij meer op mijn verjaardag, geef mij maar een rondje Vlaanderen….

¨zolang ik het nog kan¨.

Mona

In Vlaanderen is Parijs dichterbij dan Witteveen, derhalve met de auto nog een stuk doorgereden, waarna we het laatste stukje naar ons hotel weer fietsten. Fietsend door een wereldstad is je ook weer snel thuis voelen. Parijs is fietsvriendelijk, veel milieuvervuilend verkeer mag de stad niet meer in en er zijn hele boulevards waar de fietspaden breder zijn dan de rijbaan voor de auto. De tocht naar Versailles ging prima en ook op de fiets naar het Louvre, zonder de lange rijen toeristen van overzee. Oog in oog gestaan met de Mona Lisa, wellicht het beroemdste schilderij ter wereld, waarom eigenlijk ?


Thuis in Witteveen hebben we een schilderij aan de muur hangen, dat ik niet wil inruilen tegen Mona. Om inbrekers af te schrikken: ik heb het ooit laten taxeren. De taxateur vroeg of hij het kunstwerk moest vernietigen of dat ik zelf nog de moeite nam om het gevaarte mee te nemen. Echter ons schilderij is niet alleen veel groter dan de postzegel van Da Vinci, maar heeft een verhaal. Het was een gift van een dankbare amateurschilder voor mijn opa, die als vervoerder van spullen in de oorlog regelmatig levensmiddelen van zijn paard en wagen liet vallen. Schaars voedsel in het bezette Den Haag.

Parijs is leuk, maar Witteveen is inmiddels mijn verhaal. Paris St Germain, leuke voetballers, maar ik kijk liever naar onze Boys. Als oud speler lekker mopperen, maar ook genieten van die actie die wel lukt. Daarnaast de extra band met die  speler en speelster, die samen de muur op fietsten.