verhaal 17: Macbeth

MacBeth

Droog is het geweest in oktober. In het Witteveens bos mis ik de vele paddenstoelen die hier normaliter in allerlei soorten en maten te vinden zijn. Paddenstoelen doen het vooral goed op een vochtige voedingsbodem.

Maar de droge ondergrond fietst wel lekker makkelijk, hoewel het bladerdek en het uitgeschoten gras het moeilijk maakt het pad te vinden.

De vennetjes en moerassen zijn droog gevallen, op een strandje spotte ik 4 watersnippen…althans de aanwezige vogelaar vertelde het, terwijl hij mij door zijn kijker liet loeren.

Hij vertelde me terloops ook dat de witte reiger geen witte reiger heet, maar zilverreiger en dat die er in twee maten zijn. Een grote zilverreiger, die niet alleen groter is maar ook te herkennen is aan de gele snavel en de zwarte poten. De kleine heeft een zwarte snavel en heeft gele voeten aan zijn zwarte poten vast zitten. Relevant deze kennis ??, ik weet niet, maar het is leuk om op te schrijven en U beste lezer weet het nu ook.

Dat een vogelaar echt wel een verrekijker nodig heeft bleek uit zijn vraag: “of ik ook al AOW had ?”. Ik maakte hem duidelijk dat dit nog lang niet aan de orde is, sterker nog de maand oktober duurde slechts een maand, maar mijn AOW ligt weer drie maanden verder….

Over AOW gesproken, tijdens de herfstvakantie wemelde het ook van Opa’s en Oma’s in de bossen, samen met de kleinkinderen op zoek naar eetbaar bos. Plastic tassen vol tamme kastanjes (zijn er veel van dit jaar) en veel kleinere zakjes met beukennootjes. Niet alleen zijn deze nootjes veel kleiner, maar de oogst is beperkt dit jaar.

nespresso

Op een vroege herfstmorgen in oktober doemde in de verte, op het lange fietspad langs het Mantingerzand, een gedaante op. Een vrouwfiguur, een beetje geboggeld met lang haar, wit of grijs. Een wandelstok of bezem in haar handen. Of zij een grote kromme neus had kon ik nog niet zien.

Wie of wat was dit…Eucalypta, de eeuwige vijand van Paulus de boskabouter ?

Erger nog één en van de heksen weggelopen uit MacBeth, die mij een gruwelijke dood kwam aankondigen ?

De prachtige herfstmorgen nam een loopje met mijn gedachten, want dichterbij hief de vrouw haar wandelstok omhoog en wees in de verte naar de bosrand….Reeën!!! schreeuwde zij mij in het voorbijgaan toe.

Ook zij was net als ik waarschijnlijk uit haar dorp vertrokken om van de vroege morgen te genieten en werd ook vrolijk van de dieren in haar omgeving.

Ik ben benieuwd of ook zij, net als ik visioenen zag. Dat zij in de volgende Broeker (de dorpskrant van onze buurdorpen) in haar column schrijft over een knappe prins, type George Clooney, die haar uit de nevel komt toe fietsen en haar vervolgens achterop neemt om een kopje Nespresso te gaan drinken.

De laatste regel uit haar stukje weet ik al….het was wel een knappe man, een héle knappe man, helaas had hij geen bagagedrager op de mountainbike.