Verhaal 21: Berlijn

Berlijn

Niet altijd fiets ik in de buurt van Witteveen.

Afgelopen juni maand heb ik, heel studentikoos, een retourtje Groningen-Berlijn genomen met de Flixbus. Kost niet veel en je reist in de nacht. In Berlijn aangekomen had mijn AirBnB hospita, om 8 uur in de morgen !, de mountainbike van haar vriend voor mij klaarstaan. Prima fiets, lekker zadel, ik kon meteen op pad.

Uiteraard goed voorbereid met een GPS route, langs alle bezienswaardigheden, op mijn mobiel. Echter de combinatie van GPS en mobiel bracht mij tot wanhoop. Ik reed rondjes, en telkenmale kwam ik uit op een plein bij de Gedächtniskirche.

Een plek die recent in het nieuws was vanwege de aanslag, maar op dat moment nog een onschuldige plek ongewis van de naderende vrachtauto.

De dag erna een route langs de Wannsee richting Potsdam. Over de Glienicker Brücke, rechtsaf langs prachtige villa´s uit de 20er en 30er jaren van de vorige eeuw. Als ik geen vogels kijk, geniet ik vaak van gebouwen, vooral uit die periode.

Een van de villa´s is speciaal. Hier werd op 20 januari 1942 de massamoord op de joden tot in detail gepland. In de vergaderzaal lagen zowel de agenda als het verslag van deze bizarre vergadering. Zo was een van de agendapunten, het al dan niet vernietigen van half-joden, kinderen uit een gemengd huwelijk. Beklemmend, deze plek is al meer dan 70 jaar schuldig.

De vergrotende trap van Kamp Westerbork, ook zo´n plek waar je het verleden voelt.

Klein geluk vond ik ook in Berlijn, ik mag graag eten in gespecialiseerde vegetarische restaurants, jammer dat het bieraanbod in deze horecatenten ondermaats is. Welnu in Berlijn vond ik Vaust, een vegetarisch restaurant met eigen Brauhaus. Toch ook weer een stukje hemel op aarde. Ik twijfelde nog om er een kamer te huren, maar U weet inmiddels, aan de hemel ben ik nog niet toe en er gaat niets boven fietsen in Drenthe.

Badeend.

Niet altijd fiets ik in de buurt van Witteveen.

Op een hele warme dag wil ik ook wel zwemmen in ons meer. Een zadel tussen de benen zwemt niet lekker, dus alleen mijn zwemslip is voldoende. Nu zwemt er iedere zomer minimaal 1 dodaard . Dit is een kleine fuut, als er een vogel op een badeend lijkt dan is het dit schattige propje.

Al enkele jaren doe ik al zwemmend een spel met mijn badeend. Ik schoolslag er voorzichtig naartoe...maar op een meter of 25 duikt de kleine fuut onder, om op een volstrekt willekeurige plek zijn kuif weer boven te steken. Ik watertrappel tot ik mijn eendje weer zie en ga er weer op af. Dit herhaalt zich een keer of 3. Dan ben ik er flauw van en zwem weer naar de kant….lekker afgekoeld en het zwemmen is wat minder saai met een speelkameraadje.