Verhaal 24: Ongrijpbaar getal

Niet altijd fiets ik, soms bezoek ik ook wereldsteden als Rome, ik verhaalde al over Berlijn en nu recent Bergen op Zoom en Middelburg. Alle twee in één weekend. Het is te ver om te fietsen, dus met de trein.

Op een station onderweg een reclame van een jongetje….verbaasd ??…ik voelde meteen een verwantschap. Niet vanwege het rode haar en de sproeten, hoewel mijn vader die ook had, nee het ongrijpbare getal trof mij. Of het genetisch bepaald is weet ik niet, maar net als het jongetje word ook ik regelmatig getroffen door een getal.

Eerst echter de rondwandeling in Middelburg, waar mijn gedachten weer terug dwaalden naar Witteveen en met name naar Sport en Ontspanning. Plots stonden wij voor het voormalig woonhuis van Jacob Cats. Ooit in de 17e eeuw was hij een belangrijk man in De Nederlanden.

Maar hij was ook dichter met prachtige levenswijsheden, vandaar dat ik aan de wijze uil van SenO moest denken. Ik ben benieuwd of deze door de nietsontziende censuur van de redactie komt:

Liefde is een tijdverdrijf,

men gebruikt erbij het onderlijf.

Nogmaals het is een citaat van een staatsman / dichter en geen verzinsel van Uw fietsvriend. De ambtswoning van onze minister president is zelfs naar Jacob Cats vernoemd.

Oldeveen(1).

Niet altijd zijn er opvallende zaken tijdens mijn fietstochten, omdat ik vaak fiets is er regelmatig wat te vertellen, maar meestal is het een rit zonder hoogtepunten.

Sterker nog met grauw en vochtig weer, waterkou op het lichaam, is de gedachte aan de koffie met ontbijtkoek thuis de motivatie om de benen in beweging te houden. Zeker met een strakke Noorder bries op kop, is het Oldeveen de klinkerweg tussen de Mepperdennen en Talmaweg/Gelpenberg een eindeloos pad. Het vermoeide lichaam ploetert verder.

Op zo’n moment neemt dan de linkerhelft van mijn hersenen de macht over. Ik zie beneden de keien en maak een inschatting… 16 keien in de breedte van de weg….een rij draagt 10 cm bij aan de totale lengte van de weg. Het Oldeveen is bijna 4 kilometer…….

Volkomen autonoom gaat de rekenmachine in mijn hoofd aan de slag……..4000 meter gedeeld door 10 centimeter maal 16……ongeveer 640.000 stenen liggen er op het Oldeveen.

Het rekenen gaat gewoon door, hoeveel uur moet een stratenmaker hiervoor niet de stenen in gelid leggen. Hoeveel boterhammen met kaas heeft de vrouw van de stratenmaker niet in het lunchtrommeltje moeten doen om dit steenleggen mogelijk te maken.

Ben ik blij dat het geen boterhammen met hagelslag zijn, want ik denk dat het berekenen van het aantal korrels, een ontploffing in mijn rekencentrum had veroorzaakt.

Voordeel wel is dat ik los geraakt ben van kou en honger en voordat ik het weet linksaf richting het kerkhof ga.