verhaal 40: Mooi

Jezus Christus wat mooi...mompelde ik in mezelf. Op de fiets reed ik vlak langs een enorme heksenkring van paddenstoelen.

Het is anders mooi dan de eerste tekening van een kleuter op de kleuterschool of de nieuwe keuken van de buren of de najaarscollectie rond het prachtige lichaam van een fotomodel….natuurlijk mooi.

Voordeel van paddenstoelen is, dat je gewoon kunt afstappen en bewonderen, ook deze vliegenzwammen bleven gewoon in gelid staan. De herfst is een prachtige tijd, zo vlak voor de winter worden alle remmen losgegooid. De bruine heide met een enkele paarse laatbloeier, ingepakt door spinnenwebben. Fel gekleurde bomen laten de bladeren en de vruchten vallen. Door gevallen bladeren en takken in het bos is het pad nauwelijks herkenbaar en het terrein is verraderlijk en een valpartij soms onvermijdelijk.

Want in dit jaargetijde zijn pracht en praal onlosmakelijk verbonden met dood en bederf.. Twee weken later al was de heksenkring in elkaar gezakt in een bruine massa. En even niet opletten en je ligt op je snuit of erger, zoals voor de onvoorzichtige merel die ik ondersteboven in de klauwen van een buizerd zag hangen. Deze vogel zal geen oog meer hebben voor de prachtige herfst. Het gaat toch al zo slecht met de merel in ons land….


Enkele dagen later eenzelfde tafereel maar dan in het klein. Een sperwer had een koolmees te pakken. De roofvogel vloog weg in mijn rijrichting, zijn prooi stevig in de klauwen. Dus even verder moest de sperwer weer op de vlucht voor de aanstormende grijsaard. De koolmees piepte in doodsangst. Dit herhaalde zich nog eenmaal, voordat de sperwer met zijn maaltijd tegendraads het bos invloog. Klaar om het meesje te plukken.

Knobbelzwanen.

Bij de brug, waar ik meestal pauzeer, heb ik dit jaar een speciale band opgebouwd met een familie knobbelzwanen. Twee ouders hebben 4 prachtige jongen groot gebracht. Soms aan de ene kant van de brug, dan weer aan de andere kant...maar altijd waren ze samen. De ouders druk in de weer voor hun kroost. Eerst helpen bij het zwemdiploma en daarna moest ook het vliegbrevet nog gehaald worden. Zoals onze jongens de baard in de keel krijgen en de meiden borsten...zo verkleurden de jonge zwanen van grijs en bruin naar fel wit. Twee jonkies liepen met de bruine veren nog wat achter.


Tot vorige week...4 zwanen aan de ene kant van de brug, terwijl aan de andere kant twee zwanen, met de kont naar de ouders, weg zwommen. Een van de ouders, overbezorgd, vertrouwde mij niet helemaal en trachtte met veel geblaas de aandacht te trekken zodat de ongehoorzame pubers vrijuit konden gaan. Dit terwijl de twee jonge zwanen wegvlogen en op zoek gingen naar een nieuwe toekomst, met eigen nest.

Een herkenbaar en mooi beeld.