verhaal 49: Kou

Soms hou ik mezelf een worst voor als ik ga modderfietsen. Zeker in deze kou, bij uitstek stamp en snert tijd.
Achterlangs via Oud-Aalden en het Benneveld fietste ik naar Oosterhesselen. Naar de slager aldaar, winnaar van vele worstprijzen. De kampioen himself keek de bemodderde klant wat raar aan, maar vroeg professioneel waarmee hij mij van dienst kon zijn.
¨Of hij mijn fiets kon wassen¨, vroeg ik hem. Even een aarzeling, maar hij antwoordde gevat, dat ik het poetsen achterin de slagerij zélf mocht doen. We maakten nog een praatje en met twee bekroonde rookworsten in de tas vervolgde ik mijn weg.


Als (bijna) vegetariër wil ik soms een uitzondering maken voor echt lekker vlees zoals gans, hooglander of nu varken. De kinderen krijgen bij de hutspot de Unox smurrie, ze lusten het echte spul niet, maar Aleid en ik gaan voor kwaliteit.

Misschien inbeelding, maar ik denk, dat de slager geen tijd heeft om fietsen te wassen, omdat hij de varkens vertroetelt met lekkere eikels, vervolgens doodknuffelt, in de worst stopt en langzaam rookt boven het beukenhout.

Vroege vogels

In de tuin hoorde ik vogels luid fluiten. Twee vogels hadden duidelijk zin in de lente en elkaar. Dit moesten wel tuinfluiters zijn. Snel de verrekijker en het grote vogelboek erbij gepakt. Jawel het leken tuinfluiters, maar ...eind februari, ze horen pas in de lente en zomer in onze tuin te fluiten. In de winter fluiten ze in Afrika. Het kan mijn vergissing zijn, maar het kan ook een paartje zijn, dat er vroeg bij is dit jaar.


Zeker geen vergissing is het stel ooievaars eind februari al op mijn favoriete nest  (2016/8 of 2017/7). Ik hoorde welhaast de discussie tussen man en vrouw.
Zij: ¨zie je wel, we zijn veel te vroeg, ik stond zo lekker in het warme water van de Nijl, hier ligt verdorie nog ijs¨
Hij: ¨ja ik wist ook niet dat het zo koud zou zijn, de aarde warmt op, die kou is abnormaal¨
Zij(nijdig): ¨koud...het vriest dat het kraakt, ik barst van de honger, je wordt bedankt¨
Hij: ¨ach zo erg is het niet, over twee weken eten we volvette Veen kikkerbillen in plaats van die taaie Biafra billen, daarnaast zijn we nu verzekerd van het mooie nest, hoeven we niet weer zelf te bouwen, kom toch lekker tegen me aan liggen¨
Zij(pissig): ¨nee dank je ik weet niet of ik dit jaar überhaupt wel zin heb...je blijft voorlopig met je kouwe poten van mijn lijf.¨

Het referendum over het doorgaan met deze columns is een succes. Ruim dertig positieve mails, waarvan meer dan 10 mede namens de partner. Daarnaast kreeg ik rechtstreeks of via mijn vrouw meer dan 10 positieve reacties. Een prima score, maar alles is relatief, als je een virtuele scheet laat op internet, krijg je al veel meer likes. Maar e-mail is natuurlijk alweer een oud medium..de digitale postkoets, dan volstaat een duim niet, maar moet je tekst tikken. Derhalve twee fans heel erg bedankt voor het reageren middels een heuse ansichtkaart in de brievenbus……..