verhaal 60: Zomer

Voor de droogte nog een prachtige waarneming, twee visdieven een grote en een kleine. De grote, die met prachtige schijnduiken voordeed hoe je een vis uit het water moest stelen. De kleine probeerde dit zo goed mogelijk na te doen. Een aandoenlijk schouwspel, dat ongeveer een week lang te zien was bij een plas in de buurt van Gees. Maar het werd droog, de visdieven gingen elders op het boevenpad.

Wel verzamelden zich de grotere vogels als reigers ooievaars en een enkele lepelaar, om met de lange snavel, het laatste leven uit de modder te vissen. Al snel was ook een lepel niet meer voldoende, maar had je een beitel nodig om de grond los te maken. Uiteindelijk restte er een kale harde vlakte geen leven meer te bekennen.

Een dubbel gevoel bij deze zomer. Aan de ene kant mis je de zon en de warmte al bij de eerste grijze en regenachtige dag. Aan de andere kant slaat de schrik om je hart. De teloorgang van de natuur wordt heel zichtbaar, kale bomen, verdord grasland en verschroeide heide. Maar ook de boeren zie je zuchten terwijl ze zich een hernia sjouwen aan de pijpen van de beregening. Als je dan de beelden van de bosbranden in Californië ziet, dan verlang je naar verkoeling en vooral veel regen.

Vakantie

Vakantie betekent toch ook op een andere plek fietsen. Eerst in Hamburg alwaar een tocht door de hele stad gemaakt, de woonwijken, de havens en natuurlijk het prachtige centrum. Een onverwacht mooie en bruisende stad. Een rijk verleden als Hanzestad en vrijhaven. Maar ook een rijk heden. Ondanks de zware beschadigingen in de oorlog is er nog veel te zien. In een grote havenstad hangt vaak een eigen sfeer.

Verbaasd hebben we staan kijken bij een cruiseschip. Een boot van gigantische omvang waarbij de toch al grote gebouwen aan de kant in het niet vielen. Aan boord zagen we een paar zwembaden, een voetbalveld en natuurlijk dekken met stretchers om in de zon te liggen.

Aan de waterkant van het schip lagen rijnaken met containers, die aan boord werden getakeld. Waarschijnlijk gevuld met bier en chips en exotische pre-fab maaltijden.

Aan de andere kant stond een enorm lange rij rolkoffers, voorgetrokken door de toekomstige passagiers met hun barcode in de hand. Traag ging men aan boord. Net een drijvende megastal…..een varende ligbatterij…mensen leggen niet.

De andere fietstocht ging heen en weer naar Brabant voor theater en museum. Hier kennis gemaakt met de lokale lekkernij, de Bossche Bol. Die kan men beter Bossche bom noemen, want het is een dun laagje deeg, volgepropt met slagroom en ondergedompeld in de chocolade. Mijn vader zou zeggen…zo kan je stront lekker maken. In ieder geval genoeg energie voor de terugweg naar huis en een nieuw seizoen Sport en Ontspanning…welkom thuis.