verhaal 66: Landgeit

Een nachtvorst en een straffe noord-oosten wind en de schoonheid van de herfst ligt op de grond en heeft plaats gemaakt voor de kale winter. Door de vele bladeren op de grond is het moeilijker fietsen en het pad door het bos is nauwelijks zichtbaar. Prompt kreeg ik ruzie met de zwaartekracht, door een diepe kuil gevuld met bladeren verloor ik de controle over mijn bike. Mijn mobiel, die ik meeneem om hulp in te roepen, was ik gelukkig vergeten, anders was deze misschien kapot geweest.

Moeizaam overeind gekrabbeld...alles deed het nog, dus verder richting “De Hoge Stoep”. Staatsbosbeheer was hier druk geweest om de omheinig rond dit gebied te repareren. Ik opende een hek, want de route gaat dwars over de heide….en jawel ditmaal liepen er grote Drentse landgeiten.

Losgelaten om het gras tussen de heideplanten uit te vreten.

Voor een Schotse Hooglander op mijn pad wil ik nog wel eens een blokje om fietsen, maar inmiddels ben ik een echte Wittevener, dus laat me niet bang maken door zo’n kuddde geiten. Voor mij draafden jong en oud achter de leider aan. Uiteindelijk fietste ik dwars door het hele peleton heen naar een volgend hek en liet de kudde achter mij.

Knuffel

Bladloos is een bos nog meer een verzameling bomen, elk individu heeft een eigen vorm gekregen in de zoektocht naar het licht. Net mensen...die bomen. In Japan is boomknuffelen de normaalste zaak van de wereld. Er zijn meer mensen die denken dat het knuffelen van bomen de gezondheid bevordert en dat je knuffelend de wijsheid van oude wouden en bossen kan absorberen. Bijzondere lui...hebben geen mountainbike nodig, zij gaan gewoon luchtfietsen.

Gewoon op de grond is het in het bos nu wel makkelijker om vogels te spotten. Ook in de tuin zie je de vogels alweer rondhuppen en met de winterkou op komst kunnen de voederplekken worden ingericht. Alweer een moeilijke keuze in deze tijd van overvloed….kiezen we voor model Venetie of Florence...in welk restaurant eten de koolmezen het liefst ? Amerikaans in type Sacramento of oosters in huisje Medina.

Vrolijke verbazing, ook als je de gerechten zoekt, die je kan serveren aan de gevederde vrienden.

Wat dacht U van zonnebloemkernharten, niet in de kerstboom maar in de tuin. Ook een kerstklok of sneeuwman hoeft niet meer in de kerstboom maar kan als vettraktatie in de tuin gehangen.

 

Vogelhagelslag en vogelpindakaas zijn volop verkrijgbaar. Naast de gewone pindakaas staat bij ons thuis nu de tuinvogelpindakaas met meelwormen…..lekker !!

Kokkerelen doe ik toch liefst zelf en in onze tuin wordt gegeten uit eigen keuken. Het is inmiddels een drukte van belang….waarbij een bijzondere mees...een mees met slechts één poot. Eigenaardig, maar doelgericht komt het vogeltje op het voer af. Als een kolibrie fladdert het beestje bij de voedersilo...maar eten zal deze doorzetter.

Kijken of we hem/haar de winter doorkrijgen.