verhaal 7: Bij gebrek aan olifanten

Hoezo vogelfanaat ? Liever schrijf ik nog over de waarneming van olifanten tijdens mijn fietstochten. Niet alleen heb je waarschijnlijk geen verrekijker nodig, maar zo alleen op de fiets voel ik een enorme verwantschap met een oude mannetjes bul die zijn nadagen in eenzaamheid zwerft over de Serengeti.

 

Een enorme kans heb ik recent gemist….. Toen het grote nieuws kwam heb ik fluks mijn mountainbike ingeruild voor een wegfiets en ben naar Pake en Beppe in Friesland gefietst. Daar was een heuse tijger ontsnapt, maar hoe ik ook zocht in de buurt van Oldeberkoop, niks gezien.

Wel zie ik regelmatig, in de bossen van Witteveen al, een eekhoorn. Leuk is als je het beestje op de grond betrapt, hij/zij springt met vier poten omhoog van schrik en vliegt dan naar de dichtstbijzijnde boom.

Precies zo’n zelfde actie zag ik recent een boommarter uitvoeren in de bossen van Gees. Normaliter ben ik geen fan van de marter. De steenmarter, is wat vaak bij ons in het kippenhok komen buurten, maar deze ontmoeting was wel speciaal.

Het zoogdier dat ik het vaakst tegenkom is de ree. Regelmatig zie je er een of meerdere in het open landschap, of schiet er een plots langs je in de bossen. Maar dat is een ree…je hebt geen kool-ree, pimpel-ree of staart-ree. Elk vogeltje kan weer anders zijn, vandaar dat het meeste plezier toch komt uit het waarnemen van de vele verschillende vogels in onze omgeving…maar bij gebrek aan olifanten……

Jaloers

Het is toch ook hoogseizoen om vogels te kijken. Hoog in de lucht zweven de zwaluwen. Wat lager hoor je de veldleeuwerik en bidt een valk. Spechten kloppen, of roffelen. Vlakbij de begraafplaats hoorde en zag ik zelfs een grote zwarte specht. Alles en iedereen bezig met het denken over…. of het verzorgen van nageslacht. Het was ook deze tocht weer genieten….

Jawel op een tak van een dode boom in de Mepper hooilanden zat ook onze zeearend weer. Hoi murmelde onze grote roofvogel, duidelijk op zoek naar wat aandacht.

Hallo, waar heb jij al die tijd gezeten vroeg ik hem. Dwingelerveld, maar daar ben ik gevlucht. Hij zette een borst op als Ronaldo na weer een doelpunt en vervolgde….alle verrekijkers zijn daar gericht op een stel kraanvogels met twee kuikens….Die kraanvogels zijn toch niet van deze tijd en die lange snavels doen verrekte zeer als je maar in de buurt van de kuikentjes komt, die kuikentjes zien er wel lekker uit trouwens….

 

De jaloersheid droop van de snavel van onze zeearend.

Ik opperde dat de vogelaar ook wel eens iets ander wilt zien dan een machtige zeearend en dat zo’n jong gezin wel heel aandoenlijk is. Toen ik hem vertelde over het bewoonde nest in Witteveen trok de zeearend wit weg. Waarschijnlijk heb ik het helemaal bij hem verbruid toen ik informeerde of hij al nestplannen had…..vrijwel alle vogels zijn druk met het gezinsleven…..

Nijdig vloog de arend weg zal ik het beest nog weerzien ?