verhaal 72: De Wolf

Vormen herhalen zich…

De machtige rivier komt voort uit zijrivieren... gevoed door beekjes, op hun beurt weer gevuld door kleine stroompjes.

Zo ook het bloed….van aorta..de levensslagader via aders om uiteindelijk in de haarvaten van het lichaam het leven te brengen.

In het bos is het niet anders...het begint met een weg...een pad...een bospad en uiteindelijk een paadje, bijna in niets verschillend van het bos eromheen.

Als kenner fietste ik op zo’n haarvat diep in het bos, toen ik plots een vreselijk geritsel achter mij hoorde...dit kon niets anders zijn dan…... de wolf.

Waarom moest uitgerekend ik het eerste menselijke slachtoffer zijn van de terugkeer van de wolf…

Flauw van de malse schapenbouten bij Oosterhesselen of Benneveld mikt dit roofdier nu op een taai stukje mensenvlees ??? Goed voor het gebit..

Hoe moet het nu verder met de familie ???  was uiteraard mijn eerste gedachte.

De vergoeding voor een gedood schaap is ongeveer 180 euro. Een fatsoenlijke begrafenis is hiervan niet eens te betalen. Hoewel...het Dorpshuis “De Tille” doet ook dienst als huiskamer of theater, dus waarom niet als rouwcentrum. De Naobers zijn vast bereid de kist met etensresten naar de begraafplaats te dragen….de kerkklok, die luidt de familie dan zelf wel.

Schrok U ? !!

Ik keek achterom in het lachende gezicht van een andere fietser……” Ik volgde U al een tijdje...U reed zo’n mooie route…..” stamelde hij als excuus.

Faunaschade…

Nu we het toch over faunaschade hebben…..de wolf is nog maar een bescheiden kostenpost in ons land. Verreweg de meeste kosten veroorzaken de ganzen. Miljoenen declareren de boeren als gevolg van de ganzenvraat….Ik krijg meteen weer zin in een ganzenboutje...snijdt het mes niet aan twee, maar aan drie kanten...het gras is voor de koeien, het kost de belastingbetaler geen geld en een ganzenborst is mmmm-jammie.

Opvallend in de lijst van schadeposten is de koolmees...jawel, dezelfde mees die wij lekker bijvoeren om zo de winter door te komen, kost de belastingbetaler tonnen.

Als in de zomer het fruit aan de bomen hangt is de mees er als de kippen bij om een schadelijke fruithap te doen.

Los van de financiële schade brengt het meesje nog veel meer leed en dan vooral bij de vliegenvangers….kleine vogeltjes die trekken..in de winter vangen ze insecten in Afrika...vervolgens een pokkeneind vliegen... om in de zomer alhier een nestje te bouwen. Zij mikken daarbij op precies dezelfde plekken als de koolmees en die strijd om het nestkastje is niet bepaald zachtzinnig….

Koolmees splijt schedel van concurrent in nestkast…

Kopte een landelijke krant…. geleerden in Groningen ontdekten dat “de koolmees in jaren met zachte winters zijn directe concurrent – de mannelijke bonte vliegenvanger – regelmatig dodelijk verwondt. Hij splijt de schedel van de bonte vliegenvanger met zijn snavel open, en eet zelfs vaak de hersenen op.”

De koolmees lijkt zo onschuldig en vriendelijk als hij aan een vetbolletje hangt...maar niets is wat het lijkt. Vogels...het zijn net mensen.