verhaal 92: Horrorwinter

Het lijkt er niet op, met temperaturen boven de 10 graden, maar de ijstijd komt eraan. Althans volgens een prominent bestuurslid van de ijsvereniging, die in september al een heftige winter voorspelde. De ijsbaan straalt, na een grondige maaibeurt staat nu een laagje water te popelen om te bevriezen. Dat wordt een ijsvloer als een biljartlaken !!

Er wordt druk vergaderd door het bestuur van Wintervreugd, zelfs in de rust van de voetbalwedstrijd van onze Boys gaat het over schaatsen. Verder wordt tot diep in de nacht gesproken, terwijl diverse consumpties worden getest op winterhardheid.

Misschien verstandig om, net als bij Carnaval in het zuiden, in Witteveen de sleutel van ons dorp te overhandigen aan de voorzitter van Wintervreugd als de temperaturen overdag onder nul blijven. Wanneer wij zijn ingesneeuwd en de ijs- en sneeuwmuren zelfs met de mountainbike niet te passeren zijn, weten wij ons verzorgd door de ijsmeesters. Koek en zopie, erwtensoep met worst met als toetje glühwein en Beerenburg.

Ik hoop echter dat de voorzitter toch kans ziet om zijn schitterende idee voor de lente uit te werken. Het oprichten van een ooievaarsnest midden op de ijsbaan. Met het broedresultaat van afgelopen zomer en de wetenschap dat er in de omgeving een groot nest is afgestort (verhaal 83), lijkt de woningnood onder de eibers tot Amsterdamse hoogte te reiken. Lijkt het U niet leuk als de sfeeractie tijdens de promotiewedstrijd van onze Boys wordt ondersteund door het geklepper van ooievaars ??

Lange tenen

De chinezen geven ieder jaar het beeld van een dier. 2019 het varken en na het Chinese nieuwjaar in 2020 wordt het jaardier de rat. Misschien kunnen wij dit met lichaamsdelen doen, achteraf is het een stuk makkelijker….2019 was het jaar van De lange tenen.

Of het nu over Zwarte Piet, stikstof of windmolens gaat, in de discussies is al gauw het standpunt extreem en onwrikbaar. Ook dichtbij in Sleen is de discussie onstuimig, moet er een park met zonnecollectoren komen ?

Tijdens een fietstocht in Noord Holland moest ik hieraan denken, we zijn in Nederland het polderen verleerd en vergeten in oplossingen te denken.

Op de terugweg, in de auto weliswaar, kwam een oud idee naar boven (verhaal 65), we hebben in Nederland weer een gezamenlijk doel nodig een soort deltawerken. Bijvoorbeeld een mega park van zonnecollectoren aan de zuidkant van de Afsluitdijk.

Het geld klotst op dit ogenblik spreekwoordelijk tegen de dijken, ons kabinet zoekt desperaat naar mooie investeringen. Welnu het nationaal project Doorzondijk is een buitenkans. 30 kilometer dijk, ideaal gelegen met een optimale hellingshoek. Meteen een toeristische attractie erbij, waarbij de chinezen naar hun eigen zonnepanelen komen kijken.

Met de opbrengst kan de vergrijzing in de toekomst betaald worden.

Wanneer we bij de opening het lintje niet door Maxima laten doorknippen, maar het trio Gullit, van Basten en Rijkaard de eer geven, laten we ook zien dat we in wezen een multicultureel land zijn geworden, trots op onze geschiedenis.

Fijne jaarwisseling, tot in 2020 wellicht op de ijsbaan.