verhaal 97: Storm

Sinds we de stormen namen geven lijkt het alsof de weergoden dagelijks arftensnert of stopvarf eten.

(voor uitleg zie woorden.huusvandetaol.nl)

Ciara gaat, Dennis komt en vervolgens blaast Ellen de carnavalsoptocht omver.

Gelukkig ken ik onze omgeving inmiddels als mijn broekzak, dus op de fiets héén door de modder in de luwte van het bos, om vervolgens met zuidwesterstorm over de Middenraai of het Oldeveen terug te jakkeren.

Ook bij familiebezoek gaat het niet eerlijk…..naar Friesland toe wordt de MTB in de auto gelegd, waarna Dennis mij moeiteloos langs de oude Zuiderzeedijk naar huis duwt.

Opvallend veel vogels zoeken beschutting achter de dijk, de eerste ooievaars, veel reigers en ganzen. Als de grijze flits langs raast hebben de vluchtende vogels grote moeite om in de lucht te komen. De grote vogels in Nederland doen het best wel goed…..misschien wat voorbarig, maar wanneer zien we de eerste struisvogel ??


In Den Haag is men er al helemaal klaar voor….de politici doen hun uiterste best om bij de kleine zaken elkaar vliegen af te vangen, terwijl voor de belangrijke beslissingen een kunstje van de struisvogel wordt gebruikt.

Maar goed, who cares, met een lekkere storm in de rug en een lange rechte dijk trap ik mijn gedachten weer zomaar naar een andere tijd en een andere plek ...

Gemiste kansen (3).

Vierde klas VWO, verkiezingen voor de leerlingenraad. Met het ophangen van een paar mooie posters in de hal, kon de verkiezingswinst Joep niet ontgaan….

Echter hij had buiten de dochter van de aardrijkskunde leraar gerekend. Omdat zij niet alleen een kruiwagen - maar ook al volle borsten had, was dit een van de eerste verkiezingen, die door vriendjespolitiek en uiterlijk werd beslist.

Joep is teleurgesteld afgedropen naar de gymzaal…

Hoe anders was het gelopen als mijn medeleerlingen oog hadden gehad voor Echte kwaliteit... een glanzende politieke carrière was mijn deel geweest. Een samenwerker ...een bruggenbouwer…. met de gave om zowel de geit van de boer als de kool van de veganist te sparen.

Na 5 succesvolle kabinetten Joep, verliet de geliefde Minister-president Den Haag. Eerst naar Brussel om aldaar de Verenigde Staten van Europa op te bouwen. Vervolgens door naar New York waar het hoogste ambt, Secretaris Generaal van de VN wachtte.

Echter ik ben wel goed maar niet gek…..

Biologen hebben geconstateerd, dat bij de leiders van zwermen vogels of scholen vissen er een steekje los zit in de hersenen… de geschiedenis leert dat dit bij de mens ook vaak het geval is en in 2020 is het wel heel makkelijk om voorbeelden aan te wijzen. Een omgeving waar een normaal mens niet in past...

Het leven bracht mij niet, uit hoofde van mijn functie, naar Den Haag, Brussel of New York. Maar ik zeilde wel in het leven, zonder al te veel tegenwind, naar Witteveen.

Dus geen oplossingen voor de wereldproblemen...sterker nog soms stap ik niet op de fiets, maar in de auto of in het vliegtuig…..wie steekt er niet af en toe zijn kop in het zand….