verhaal 34: Druk drukker drukst

Druk Drukker Drukst

Het voelt alsof ik met een fietszadel tussen de billen geboren ben. In de 70er jaren van de vorige eeuw probeerde ik al zieltjes te winnen voor het fietsen. Al mijn vriendinnen moesten eraan geloven. Maar ook de inwoners van Bunnik e.o. Samen met de voormalige voorzitter van de Witteveense Boy’s zette ik, voor hen, een fietstocht uit door het Kromme Rijn gebied. U begrijpt het uitzetten van de tocht eindigde in de kroeg.

Deze fietstocht is een rode draad in mijn leven, ieder jaar zit ik wel op het terras in Wijk bij Duurstede. Eind mei peddelde ik wederom langs de Langbroeker Wetering, een prachttocht vol kastelen en mooie natuur en eindigde achter een glas op het terras. Ditmaal Maallust bier dat de kroegbaas uit Veenhuizen, het verre Drenthe, had geïmporteerd.

Maar het was druk, overal druk. We reden langs een wandeltocht, we zagen de meest vreemde loopjes…Wielrenners, jong en oud koersten voorbij. Leeftijdsgenoten op elektrische fietsen scheurden langs ons. Ons tegemoet kwam een lange optocht met oldtimers, veelal met open dak, waarin opgedirkte oude en nieuwe rijken zich sportief waanden.

En uiteraard motorrijders die, lekker in de bocht hangend, over de dijken, de TT leken te rijden. Regelmatig stonden er borden in de tuin van de dijkbewoners om de racemonsters te wijzen op geluidsoverlast. Het leek tegen dovemans oren gericht.

De tegenstelling met de volgende morgen op de mountainbike, in de buurt van Gees, was groot. Ik zag meer lepelaars dan mensen. Dit keer twee groepen één groep van 10 en één van 7. Door de kijker zag ik een lepelaar heen en weer vliegen, het leek alsof ook daar de formatie in volle gang was. De informateur, ik denk niet dat deze Zalm heette, leek te onderhandelen over een vruchtbare samenwerking.

Pelikaan

Afgelopen weekend zag ik een pelikaan. Niet op de fiets in Gees, maar in Londen. In een vijver in het park werden pelikanen gevoerd. De vogelvoerder aldaar woont in een speciale dienstwoning, typisch Engels al sinds 1700. Dit om de vele exotische drijfvogels te onderhouden. Om te voorkomen dat deze vreemde vogels toch zouden wegvliegen verwijdert de oppasser wat essentiële veren zodat, wanneer de vogels een poging doen, deze meteen weer neerstorten in het lauwe water van het park.


Op een bord stonden alle vogels van het park, waaronder de great tit, met mijn Engels dacht ik aan iets anders, maar op de foto ernaast stond een koolmees.

De parken in Londen lijken een beetje op natuur, alleen was het langs de Kromme Rijn al druk, in Londen bewogen zich grote mensenmassa’s tussen de paleizen in het park. In 10 rijen dik stonden 50 nationaliteiten naar het wisselen van de wacht voor Buckingham Palace te kijken. Mijn wandeling voerde verder gelukkig ook langs veel rustiger plekken, waar de wereldelite een eigen enclave heeft gemaakt. Statige herenhuizen waar de Bentley of Ferrari voor de deur gewoon is.

Aan het eind van de wandeling wilde ik souvenirs kopen. Kwam goed uit, ik was dichtbij Oxford circus, de shop-straat van Engeland. Echter daarop aanbeland, voelde ik de hel nabij. Hyperventilerend heb ik me uit de massa gewurmd, zonder cadeautjes.